“BabythuisZorg is voor ons gezin het omslagpunt geweest”

Na de geboorte van hun tweede kindje veranderde het leven van Rombert en Corianne totaal. Tijdens de bevalling liep Corianne een niet-ontdekte, bacteriële infectie op in haar heup. De infectie tastte het kraakbeen aan, waardoor het helemaal verdween. Tien weken lang lag Corianne met morfine op bed vanwege de hevige pijn. Uiteindelijk kreeg ze een nieuwe heup.

In die periode stond Rombert er alleen voor. Hij zorgde voor zijn vrouw, hun pasgeboren zoon en hun peuter van 2,5 jaar. Dat werd hem te veel. Rombert raakte oververmoeid, onder andere door de slapeloze nachten, en kreeg na lange tijd weer een epileptische aanval. Tijdens dat moment viel zijn tien weken oude zoon uit zijn armen op de grond. Het gezin had dringend hulp nodig.

Geen passende hulp

De zoektocht naar ondersteuning verliep moeizaam. Het gezin klopte meerdere keren aan bij de gemeente, maar werd telkens verwezen naar vrijwilligers uit de omgeving. Rombert: “Die mensen zetten zich met veel liefde in, maar wisten niet altijd hoe ze ons konden helpen. Hierdoor kwamen we als gezin niet verder. Totdat de tante van Corianne ons vertelde over BabythuisZorg. Via de huisarts en het sociale team van de gemeente kwam de hulp op gang.”

Door praktische hulp en goede gesprekken kregen we stap voor stap weer grip op ons leven

Omslagpunt

Elf weken na de geboorte van hun zoon, werd gestart met BabythuisZorg. Er kwamen vaste BabythuisZorg-medewerkers van RST Zorgverleners over de vloer, zowel overdag als ’s nachts. Zij hielpen om weer structuur, rust en stabiliteit in huis te brengen. “Doordat de BabythuisZorg-medewerkers bijna 24 uur per dag aanwezig waren, kwam er ruimte voor ons om fysiek en mentaal te herstellen. We konden uitrusten van alles wat er in korte tijd was gebeurd én de kinderen de emotionele tijd en aandacht geven die ze nodig hadden. De zorg werd ons letterlijk uit handen genomen. Door praktische hulp en goede gesprekken kregen we stap voor stap weer grip op ons leven”, vertelt Rombert.

Advies aan gemeenten

De ouders kijken met dankbaarheid terug op alle hulp die zij van familie, vrienden en mensen uit hun kerkelijke gemeente hebben gekregen. Toch benadrukken zij dat professionele ondersteuning, zoals BabythuisZorg, onmisbaar is. Rombert: “Vrijwillige hulp is waardevol, maar kan deze zorg niet vervangen.”

De kwaliteit van de zorg van BabythuisZorg geeft ouders pas écht de ruimte en rust om zelf te herstellen

Volgens Rombert zouden gemeenten standaard een budget moeten reserveren voor dit soort zorg. “De kwaliteit van de zorg van BabythuisZorg geeft ouders pas écht de ruimte en rust om zelf te herstellen. Als deze zorg eerder was ingezet, had een zware crisis als de onze voorkomen kunnen worden.”

Een nieuwe start

BabythuisZorg betekende voor dit gezin het begin van herstel. Rombert: “BabythuisZorg is het omslagpunt geweest. Vanuit een diep dal konden we weer langzaam ademhalen en op de been komen. Ook onze kinderen hebben de zorg als heel prettig ervaren. Onze eenkennige dochter van 2 jaar werd zo liefdevol verzorgd door de lieve BabythuisZorg-medewerkers van RST. Ze heeft er blijvende herinneringen aan. Op een gegeven moment was het ‘Wilma dit’ en ‘Carine dat’. En datzelfde geldt voor onze zoon, die werd zo kundig verzorgd dat we de zorg voor hem letterlijk konden loslaten.”

Corianne besluit: “Toen ik uit het ziekenhuis kwam, dacht ik alleen maar: help, dit kan ik niet! Ik liep met twee krukken, had een heupoperatie achter de rug en nog enorm veel pijn. Maar ik moest helpen in de zorg en het huishouden, mét een peuter en een pasgeboren baby. En een man die zelf ook nauwelijks meer kon.

Met BabythuisZorg kwam de orde terug in huis. De BabythuisZorg-medewerkers van RST hielpen ons psychisch herstellen, hielpen mij om stappen te zetten richting psychische hulp, zorgden liefdevol en kundig voor onze kinderen en hebben ons letterlijk weer op de been gezet. Ongelooflijk, wat goed!”