“Ik zou niet weten hoe we het zonder BabythuisZorg hadden gered”

Ruben en Elize vormen samen met hun twee dochters een jong gezin. De komst van hun tweede kindje bracht zorgen met zich mee. Maar met behulp van BabythuisZorg van RST Zorgverleners konden zij de eerste maanden na de kraamtijd in rust en veiligheid doorkomen.

“Elize kampt al jaren met psychische klachten, waaronder dissociatieve problematiek (DIS) en ernstige vermoeidheid”, vertelt Ruben. “Bij ons eerste dochtertje ging het nog redelijk, maar kostte het al veel energie om de juiste praktische maar ook emotionele zorg te kunnen geven aan ons meisje”. Toen het stel opnieuw in verwachting raakte, werd al snel duidelijk dat er extra ondersteuning nodig zou zijn.

Via een betrokken kinderpsycholoog van Infant Mental Health (IMH) vanuit GGz Centraal kwam BabythuisZorg in beeld, samen met de betrokkenen vanuit Traumacentrum Transit GGz centraal waar Elize zelf bij loopt. “Zij stelden het voor als verlengstuk van de kraamzorg, maar wisten toen zelf ook nog niet precies wat het inhield,” zegt Elize. “Wij stonden er direct voor open.”

Wat volgde, was een intensief aanvraagtraject. De gemeente had BabythuisZorg niet ingekocht en wilde eerst andere partijen inzetten. Elize: “Iedereen had er een hard hoofd in dat het zou lukken.” Al snel werd duidelijk dat alle andere partijen de zorg die nodig was niet konden verlenen. BabythuisZorg wel. “Uiteindelijk lukte het en is er op de laatste dag van de kraamweek een warme overdracht geweest van de kraamverzorgende naar de BabythuisZorg-medewerkers en het consultatiebureau.”

Ik dacht: dat kan ik niet, hoe moet ik dat nou doen? Door de BabythuisZorg-medewerkers heb ik daar wel zelfvertrouwen in gekregen.

Ruimte voor rust en herstel

De ondersteuning startte met vier dagen per week, tien uur per dag. En na drie maanden bouwden ze in fases af. Die intensieve start was precies wat het gezin nodig had. “Voor mij was het vooral heel fijn dat ik met een gerust hart naar mijn werk kon,” zegt Ruben. “Ik wist dat het thuis ‘gewoon liep’, veilig en stabiel was. Ik werd daarin compleet ontzorgd, dat voelde zelfs als een luxe.”

Voor Elize gaf BabythuisZorg ruimte voor rust en herstel. “In de eerste weken werd de zorg voor onze meisjes gewoon overgenomen en het huishouden draaiende gehouden wanneer ik dissocieerde of het niet meer trok. Ik vond het heel prettig dat ik daar niet zelf om hoefde te vragen. Het gebeurde gewoon als de BabythuisZorg-medewerkers zagen dat het niet goed ging. En als het wel goed ging, trokken de medewerkers zich even terug zodat ik het zelfstandig kon doen en een fijn moment kon hebben met onze twee meisjes.”

De BabythuisZorg-medewerkers stonden naast het gezin, niet erboven. “Ze waren echt mens in huis, geen hulp. En het was ook gezellig met die dames”, vertelt Ruben lachend.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Groeien in zelfvertrouwen

Wat Elize vooral bijblijft, is de emotionele begeleiding. “Ik had echt geen zelfvertrouwen om moeder van twee kinderen te zijn. Ik dacht: dat kan ik niet, hoe moet ik dat nou doen? Door de BabythuisZorg-medewerkers heb ik daar wel zelfvertrouwen in gekregen – dat ik het gewoon wél kan, dat het lukt. Dat was heel fijn. Daar is tien dagen kraamzorg gewoon echt te kort voor.

Maar ook de praktische adviezen waren waardevol. “De kraamweek is zóveel informatie in heel weinig tijd. Dat moet je maar net aankunnen op dat moment,” zegt Elize. “Ik denk dat juist de kraamzorgkennis van de medewerkers in die eerste weken heel waardevol is.”

Het was erg helpend dat de medewerkers kritisch bleven kijken naar onze situatie en eerlijk vertelden over hoe ik ervoor stond, en waar ik nog aan moest werken.

De ondersteuning vanuit BabythuisZorg was gericht op concrete zorgdoelen. Elize: “Zoals meer grip op de dag. Hoe laat is het? Wat ga je vandaag doen? Daar ben ik echt in gegroeid.” Dagelijks was er aandacht voor de dingen die goed gingen. “De medewerkers stonden stil bij wat er wél lukte en gaven terug: ‘dat heb je mooi gedaan’. Daardoor groeide ik in zelfvertrouwen. Terugkijkend denk ik dat ik er anders niet zo bij had gezeten. Mentaal heb ik de ruimte gehad om alles een plekje te geven: de bevalling, én hoe ik moeder kan zijn van twee kinderen, naast mijn dagelijkse psychische problemen die al zoveel van mij vragen.”

De onderlinge communicatie tussen de BabythuisZorg-medewerkers hielp daar ook bij. “Korte lijntjes, appcontact, overleg met elkaar als het even niet duidelijk was, dat voelde als één team.”

Ook de evaluatiegesprekken maakten diepe indruk. Ruben: “Dat waren intensieve gesprekken, maar ook heel waardevol. BabythuisZorg nam hierin de leiding, samen met de GGZ en de gemeente. We moesten heel concreet nadenken over onze zorgvraag en welke zorgdoelen er geformuleerd konden worden.  Dat vond ik nuttig, want zulke dingen bespreek je niet zomaar als je ’s avonds met elkaar op de bank zit.” Elize vult aan: “Ik vond het ook erg helpend dat de medewerkers kritisch bleven kijken naar onze situatie en eerlijk vertelden over hoe ik ervoor stond, en waar ik nog aan moest werken.”

Gezinsondersteuning die echt het verschil maakt

Op de vraag wat BabythuisZorg het gezin heeft gebracht, is Elize helder: “Rust, veiligheid, ruimte voor herstel. Ik zou niet weten hoe we anders veilig het eerste half jaar met onze peuter en baby waren doorgekomen.”

Startend ouderschap is een pittige fase, voor iedereen, dan is het zo waardevol dat BabythuisZorg er is en ingezet kan worden wanneer het nodig is.

Naast BabythuisZorg waren er ook andere vormen van hulpverlening betrokken, zoals begeleiding vanuit IMH en vanuit traumacentrum Transit GGz Centraal. Ook Team Jeugd en Onderwijs van de gemeente dacht mee. Toch bood BabythuisZorg iets wat de andere partijen niet konden bieden. Elize: “Zij konden de hele dag ondersteunen. Andere organisaties boden niet die intensieve, dagelijkse aanwezigheid.” De inzet van familie werd overwogen, maar bleek niet haalbaar. “Iedereen werkt tegenwoordig. En om familieleden structureel in huis te hebben, dat geeft snel frictie onder elkaar. Dat zou alleen maar meer stress en onrust gegeven hebben”, vult Ruben aan.

Tot slot geven Elize en Ruben graag hun ervaring mee aan andere jonge gezinnen: “BabythuisZorg is veel meer dan alleen voor de baby zorgen. Het is echte gezinszorg. Je hoeft het niet alleen te doen, je mag putten uit de kennis van anderen en steunen op de hulp van anderen. Je hoeft je niet te schamen wanneer je hulp nodig hebt. Startend ouderschap is een pittige fase, voor iedereen, dan is het zo waardevol dat BabythuisZorg er is en ingezet kan worden wanneer het nodig is.”

Vanwege privacy zijn de namen van Ruben en Elize gefingeerd.