Ik fiets het erf op en voel meteen de hitte. 22 graden, en dat al vroeg in de ochtend. De deuren van het huis staan wijd open. Ik was mijn handen, drink een glas water en stap naar boven. Dag zes van de kraamweek. Een leuk gezin met hun eerste kindje. Betrokken ouders die graag nieuwe dingen leren over het verzorgen en voeden van hun baby. Vier uur zorg, want vanmiddag heb ik nog wachtdienst.
Een koukleumpje in de hittegolf
Boven vraag ik hoe de nacht ging. Goed, vertellen de ouders, maar de baby had het koud vannacht. Haar temperatuur was gezakt naar 36,2 graden Celsius. Meteen gaan mijn oververhitte radertjes draaien. Koud, tijdens deze hittegolf? Het kindje groeit al goed en ze heeft twee wollen dekentjes. Ik vraag naar de manier van temperatuur opnemen. Natuurlijk zit dat goed. Vader is zelf verpleegkundige. Ook de thermometer werkt prima. Dan is er maar één verklaring: dit is gewoon een klein koukleumpje.
Terwijl mijn bril beslaat van de warmte, ligt daar een baby met twee kruiken in haar wieg. Een mooi voorbeeld dat warm weer geen garantie is dat een baby zichzelf op temperatuur houdt.
Zwaar werk en een druipend gezicht
De temperatuur loopt snel op. Eerst het groenafval legen, want daarin zijn al de nodige vliegjes te ontdekken. Daarna pak ik het zware huishoudelijke werk aan: stofzuigen en de badkamer schoonmaken. Maar wel een beetje vluchtig. Helaas heb ik een aangeboren onhandigheid: het bedienen van douchekranen in het algemeen en regendouches in het bijzonder. Het gevolg: een natte schouder en een druipend gezicht. Maar ik bekijk het positief. Zo koel ik meteen af. En vandaag ziet toch niemand het verschil tussen zweet, een opvlieger of een confrontatie met de regendouche. Bril drogen en verder.
Groeiend zelfvertrouwen
Samen met de ouders weeg en was ik de baby. Ze groeit hard. De navelstomp is er gelukkig af, want die stonk gisteren zo erg. De ouders hebben hem bewaard en vragen of ik hem nog wil zien. Dat hoeft voor mij niet, verzeker ik ze met een glimlach. De navel ziet er in elk geval netjes uit.
Ik breng een zomers tweepersoons-fruithapje naar boven, met een kan water vol ijsblokjes en limoen. Wat een kleurrijk plaatje.
De tekst gaat verder onder de afbeeldingen.
De baby lijkt vandaag maar niet willen stoppen met drinken aan de borst. De ouders maken zich zorgen: krijgt ze wel genoeg binnen? Ik zie geen probleem. Met deze hitte heeft ze gewoon meer nodig, net als wij allemaal. Ik help de ouders om zelf goed te observeren. Hoe ligt de baby aan de borst? Hoe wijd is haar mondje open? Zijn de lipjes naar buiten gekruld? Hoe bewegen de kaakjes? Hoor je haar slikken? Hoe ziet ze eruit na het drinken? En hoe zien de luiers eruit? Stap voor stap leren de ouders deze signalen zelf herkennen. Prachtig om te zien hoe hun zelfvertrouwen groeit.
De jacht op een mug
Ik verschoon de wieg en zie een rode spat op de rand. Het lijkt op bloed en ik poets het weg. De moeder lacht en vertelt het verhaal. Rond middernacht ontdekte de kersverse vader een muggenbult op het tere huidje van zijn dochter. Vervuld van een plotselinge beschermingsdrang was hij meteen op jacht gegaan. Dat overleefde de mug niet. Het is mooi om te zien hoe beide ouders zichtbaar van elkaar genieten in hun nieuwe rol als vader en moeder.
Een fijne baan, ook in de zomer
De was hangt te drogen in de volle zon. Op het heetste moment van de dag zoek ik het koelste plekje op voor het schrijven van mijn rapportage, met een groot glas water binnen handbereik. Ik heb een fijne baan. En deze zomerse dagen? Die zijn eigenlijk best lekker.
Dit verhaal is geschreven door een kraamverzorgende.
Ontwerp & realisatie door