‘Ik krijg soms vragen waar ik het antwoord ook niet op weet…’
De angst en onzekerheid rondom corona zijn groot, merkt wijkverpleegkundige Daniëlle van Vrouwerff. ‘Voor angst en onzekerheid is niemand immuun, ook ik zelf niet. Ik heb niet alle antwoorden, maar ik kan in elk geval een luisterend oor bieden. Dat is al wat.’
In Barneveld, waar Daniëlle werkt, is een flink aantal coronagevallen bekend. Er is al een aantal mensen overleden. ‘Veel cliënten kennen wel iemand die op dit moment ziek is of zelfs zwaar ziek. Dit is een kleine gemeenschap. Letterlijk aan de overkant van de straat staat een serviceflat waar een corona-uitbraak is. Dan komt het virus wel heel dichtbij…’
Letterlijk aan de overkant van de straat staat een serviceflat waar een corona-uitbraak is. Dan komt het virus wel heel dichtbij…
Verantwoordelijkheid
De serviceflat waarin Daniëlle werkt zit niet volledig in lockdown, omdat het geen verpleeghuis is.
Daniëlle: ‘Mensen hebben hierin hun eigen verantwoordelijkheid. Sommigen pakken die op, maar anderen moeten we soms wel aanspreken op wat we zien. Is het wel verstandig om nu een rondje naar het dorp te gaan doen? We kunnen mensen niet tegenhouden, maar raden het wel af.’
In de serviceflat is bovendien een zogenaamde meerzorgunit, een soort verpleeghuisafdeling die wel volledig op slot zit. Er komen geen bezoekers meer en geen vrijwilligers. Ook worden er geen diensten meer opgepakt door RST-medewerkers van buiten het team. Daniëlle: ‘We hebben het dus extra druk.’
Moeilijke vragen
Het team in Barneveld bestaat uit ongeveer 20 personen, waarvoor Daniëlle als wijkverpleegkundige een belangrijk aanspreekpunt is. ‘De meeste medische beslissingen worden door mij genomen. Ik heb ook het noodplan opgesteld over wat er moet gebeuren als hier ook corona uitbreekt. Samen met de wijkverpleegkundige van Huize Eben-Haëzer en de kwaliteitsverpleegkundige. Een flinke verantwoordelijkheid wel!’
Ik neem veel medische beslissingen. Dat is een verantwoordelijkheid die in deze tijden wel zwaar kan voelen.
Daniëlle ziet ook onder haar collega’s soms angst en onzekerheid. ‘Ik krijg van hen veel vragen, maar niet voor elke vraag is 1-2-3 een antwoord beschikbaar. Vooral ‘wat als…’-vragen zijn soms moeilijk te beantwoorden. Ik probeer wel altijd een luisterend oor te bieden en zoveel mogelijk telefonisch bereikbaar te zijn, ook buiten werktijd.’
Buddy-systeem
Daniëlle: ‘In ons team zijn we al een tijd geleden – op eigen initiatief – gestart zijn met een zogenaamd buddy-systeem. Dat betekent dat elk teamlid gekoppeld is aan een ander teamlid. Zodoende hebben we altijd iemand om even mee te sparren en om vreugde en verdriet mee te delen. Dat is juist in deze tijd enorm waardevol!’
Elk teamlid is gekoppeld aan een ander teamlid. Zodoende is er altijd iemand om even mee te sparren en vreugde en verdriet te delen.
Ook collegiaal overleg helpt Daniëlle. ‘Je probeert het wiel natuurlijk niet alleen uit te vinden. Hoe doen andere wijkverpleegkundigen het? Andersom probeer ik ook een aanspreekpunt te zijn voor anderen en hen de ruimte te geven om hun emoties te delen.’
Vanuit de landelijke organisatie van RST is er een “corona-spreekuur”. Daniëlle: ‘Ik ben daar erg blij mee. Iedere werknemer van RST kan wekelijks met vragen bellen naar dat telefoonnummer en de telefoon wordt onder andere bemand door onze directeuren Zorg zelf. Dat is wel een belangrijk signaal dat we als medewerkers serieus genomen worden, vind ik.’
Kwetsbaar
Voor het team van Daniëlle is een van de grootste zorgen dat er corona uitbreekt op de meerzorgunit. Daniëlle: ‘Deze mensen zijn kwetsbaar. De meesten van hen verzorgen we al geruime tijd. Daardoor hebben we echt een band met hen opgebouwd. Natuurlijk zijn we eraan gewend dat er soms iemand overlijdt. Toch zou het heel anders zijn als er iemand aan corona overlijdt. Je kunt dan niet de zorg geven die je gewend bent: niet even iemand aanraken. Bovendien is er dan de angst: wie wordt er nog meer ziek? Kunnen we zelf iemand besmetten?
Collega’s zeiden al: als hier corona uitbreekt dan komt het virus binnen via een van ons. Een ondraaglijk idee! Maar ik zeg dan maar: Jij maakt niemand ziek, dat doet het virus. Je moet jezelf niet de schuld gaan geven van zoiets.’
Collega’s zeggen: Als hier corona uitbreekt dan komt het virus dus binnen via een van ons.
Voor Daniëlle betekent het werken als wijkverpleegkundige op dit moment ook dat ze met haar eigen gezin streng de regels van het RIVM volgt. ‘Ik heb kleine kinderen. Zij begrijpen de regel van 1,5 meter afstand niet. Daarom ontvangen we geen bezoek. Door mijn werk is het nu echt onverstandig om mensen te ontmoeten. Gelukkig wonen we een beetje buitenaf. We hebben een leuke tuin waarin de kinderen zich heerlijk kunnen vermaken. We houden het dus nog wel even vol.’
Troostrijk
Wat Daniëlle troost is de wetenschap dat we uiteindelijk niets zelf in de hand hebben. ‘Andere mensen zouden wellicht juist zenuwachtig worden van die gedachte, maar ik vind het troostrijk.
Leven en sterven, ziekte en gezondheid ligt in Gods hand. Wij hebben het uiteindelijk niet voor het zeggen. Er kan ons niets overkomen zonder dat Hij het toelaat. Dat deel ik ook met mijn collega’s en onze cliënten. Zo kan je toch – ook in tijden van corona – rust ervaren.’
Het BIG-registratienummer van Daniëlle van Vrouwerff is: 19920887130
Ontwerp & realisatie door