Blog | Een waardevol gesprek over later

Soms ontstaan belangrijke gesprekken op momenten waarop je ze niet verwacht. Dat merkte ik toen ik samen met de aandachtsvelder Palliatieve zorg bij een cliënt langsging. Meneer had eerder gezegd dat een gesprek niet nodig was, maar toch deed hij de deur vriendelijk open.

Binnen zit hij rustig in zijn stoel bij het raam. Hij kijkt uit over het binnenplein van het appartementencomplex. In de keuken horen we het zachte gerinkel van koffiekopjes. Zijn dochter is deze ochtend bij hem. Ze woont wat verder weg en komt af en toe langs.

Al snel gaat het gesprek over de gezondheid van meneer. Hij gaat langzaam achteruit. Stapje voor stapje. Zijn dochter ziet het ook. Tegelijkertijd zijn ze dankbaar dat hij, met hulp van de thuiszorg, nog zelfstandig kan wonen.

Dan komt een gevoelig onderwerp ter sprake: zijn wensen voor later. Meneer vertelt dat hij hier nooit met zijn kinderen over heeft gesproken. Dat vindt hij lastig. Zijn dochter kijkt hem verbaasd aan. “Maar pa, heb je daar dan nooit over nagedacht?”

Meneer knikt. “Natuurlijk wel, meisje. We weten allemaal dat we ooit zullen sterven. Dan is het toch fijn voor jullie om te weten wat ik zou willen, bijvoorbeeld rondom mijn begrafenis?”

Hij zegt het rustig, alsof het iets heel normaals is. Op onze vraag waarom het nooit eerder is besproken, antwoordt hij: “Het is moeilijk om over je eigen levenseinde na te denken. Maar we weten dat het komt. Het gaat uiteindelijk om één ding: hoe ligt het voor de eeuwigheid? En daarnaast is het voor de kinderen fijn als de aardse zaken geregeld zijn.”

Zijn dochter kijkt hem aan en vraag zacht: “Zullen we dit samen bespreken, vader?” Daarna richt ze zich tot ons: “Hebben jullie tips hoe we dit het beste kunnen aanpakken?”

We vertellen over de mogelijkheden en geven een wensenboekje van een begrafenisondernemer. Meneer bladert erin en zegt dat dit hem helpt om overzicht te krijgen. Zijn dochter vraagt of zij er ook één kan krijgen, om het voor zichzelf in te vullen. Samen praten we verder over de inhoud en wat voor hen belangrijk is.

Wanneer we weer naar de gang lopen, kijken mijn collega en ik elkaar even aan. We hoeven niets te zeggen. Dit gesprek was waardevol. Op kantoor delen we onze ervaringen met collega’s. Het zorgt voor nieuwe, mooie gesprekken. Want het vastleggen en bespreken van je wensen is belangrijk, niet alleen op hoge leeftijd, maar juist ook eerder in het leven.

Eline Brinks
Palliatieve zorg verpleegkundige

Deze blog is onderdeel van een blogserie die beurtelings wordt verzorgd door onze palliatieve zorg verpleegkundigen.